Uzun zamandır bloga herhangi birşey yazamamamın nedeni hala daha askerde olduğumdur.
O kadar çok anlatmak istediğim şey varki.İçinde bulunduğum kuruma karş olan hislerim her geçen gün daha da kötüleşiyor.Hatta iğreniyorum,midem bulanıyor.
Bazen çok abarttığımı biliyorum fakat özgürlüğüme vurulan balta canımı hiç bu kadar acıtmamıştı.Evimden ailemden uzak kalmam, ailemin yaşadığı sorunlar, başında kimsenin olmaması beni içten içe yiyen en önemli etmenlerden bir tanesi.
Ayrıca bir teknoloji aşığı,yazılım geliştiricisi olarak burada gördüğüm örümcek kafalı insanlar,kendini çok şey bilen sananlar,benim dediğim diyenler yüzünden bu kurumun neden gelişemediği şimdi daha iyi anlıyorum.Herkes askerliğim bitti diye sevinirken ben 15 ayımın heba olduğunu biliyorum ve içim acıyor.
Daha önceki yazılarımda yazdığım gibi bunu ben kendim seçmedim.Tabiki de bir şekilde kısa dönem olarak gelebilirdim ancak aileme olan düşkünlüğüm, babamın üniversiteyi bitirmeye yakın vefat etmesi gibi etmenler beni direk olarak iş hayatına atmıştı.Artık üzerinden çok zaman geçti fakat mühendisliğe girememem içimde hala buruk bir his bıraktı demeliyim.
Sivil hayatımda çok sıkıntı çektiğim zamanlar oldu hayattan soğudum zamanlar oldu ne biliyim çok sinirlendiğim zamanlar oldu.Fakat hiçbiri şu anki durumumla karşılaştırılamaz bile.
Çünkü sıkıldığım,bunaldığım zaman sınırlarını zorlayan biri olarak bir sınır içerisine tıkılmak beni yıkan ana nedenlerden birisi.
Artık az kaldı şubat ayında özgürlüğüme kavuşacağım ve yeniden doğacağım.Bilgisayarımın başına,araştırmalarımın başına,matematik,geometri çalışmak,algoritma yazmak, daha doğrusu beynimin çalıştığını görmeme çok az kaldı.
Ceturk
